Ook ik?
De nicht van mijn olijke vriend heeft een baby gekregen. Een meisjesbaby. Haar vriend is een hele grote neger, dus je weet, het is een mooi kindje. Nu weet ik dat mijn liefje een aangeboren afwijking heeft wat betreft kindjes vasthouden. Hij vind ze wel heel lief en spreekt ook het babytaaltje (‘ochie, wil jij ook ‘n stukjevanmntaartjewaartje?) maar vasthouden kan hij ze niet. En dat vind ik ook wel weer charmant, hij is gewoon een man.
Maar als ik zo’n kleine dikkerd op m`n arm heb wil hij dat ook. ‘Geef mij haar es!’. Ongelukkig probeert hij haar te draaien. Ik sta ernaast en geef aanwijzingen. Ben een meisje en meisjes hebben nou eenmaal verstand van baby’s. Toch dat moederinstinct he. ‘Een hand op haar ruggetje en eentje achter haar hoofd’ ‘Haar hoofd! Zo knikt ze toch’. Ik zie mijn liefje steeds roder worden en de baby steeds scheler kijken ‘Laat maar, hier hier, je moet echt een wijf zijn denk’.
En zo stonden we vandaag ook in de Prenatal. U weet, ik ben niet echt een kindpersoon, maar soms neemt dat oergevoel het gewoon van me over. Enthousiast stond ik tussen de rompertjes en trappelzakjes. Ik kon me zelfs niet ergeren aan het meisje met de glimmende snottebel die ze steeds af likte wanneer het haar lip bereikte. Mijn liefje daarintegen had het wat minder naar zijn zin ‘Ik trek het hier niet, pak gewoon ff wat’. Ik koos voor een roze nijntje-rompertje en een klein mutsje met een sprookje erop. Werd er sentimenteel van. Maar toch ook bang. Zou ik dan toch een libelle moeder worden, met een pastelkleurige blousje en zachtsuede instappertjes?
)
!
Jazzy says:
27/06/2006 at 19:07Ooh ik vind kleine kindjes ook zo lief! Wel als het kindjes zijn van mensen die ik ken, want anders vind ik ze meestal maar vervelend..
Mijn ‘schoonzus’ heeft ook een dochtertje van 3, en dat vind ik dan weer zo’n schattig kind.. Kan me met haar echt úúúúúren in een speeltuin of met de lego vermaken!